Μια ΜΑΤιασμένη, δακρυσμένη Κυριακή.

Κυριακή, 12 Φλεβάρη 2012,

Μια "δακρυσμένη ημέρα" από την αρχή μέχρι το τέλος της. Ο βροχερός καιρός μέχρι τις μεσημεριανές ώρες έδινε την αίσθηση ότι η απογευματινή προγραμματισμένη συγκέντρωση θα ήταν μικρή σε όγκο διαδηλωτών, ευτυχώς το απόγευμα μας διέψευσε, και έτσι ξεκίνησα για το κέντρο από το σταθμό του ΗΣΑΠ για να μεταβώ στο Μοναστηράκι και από κει με τα πόδια στη πλατεία Συντάγματος, μιας και μετεπιβίβαση στο σταθμό του μετρό Σύνταγμα, ήταν αδύνατη, εφόσον ο σταθμο κατόπιν εντολής δεν λειτουργούσε. 

Ο κόσμος στην αποβάθρα ανέλπιστα πολύς και το τρένο έπειτα από αρκετή καθυστέρηση δεν κατάφερε να πάρει όλο το επιβατικό κοινό, ούτε και μένα, που το έκοψα τελικά με τα πόδια για το κέντρο. Ο κόσμος στη διαδρομή από Θησείο για Μοναστηράκι ήταν αρκετός ενώ ο ελάχιστα συννεφιασμένος καιρός σου έφτιαχνε τη διάθεση, ξεγελώντας σε για το τι θα επακολουθούσε πολύ αργότερα το βράδυ. 

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα χωρίς πολεμοφόδια, αν και ήξερα μέσα μου ότι απλά θα περπατήσω ξυπόλητος στα αγκάθια...

Angry Greeks.

Μια επιτυχημένη πινελιά χιούμορ από τους Toon Posers.
...με μόνες απούσες τις τριακόσιες κυρίες "βουλευτίνες". (Ναι για...όλες).

Δες και το κανάλι τους με τα υπόλοιπα βίντεό τους στο youtube. 

ΕΜΕΙΣ, αυτοί και ο πόλεμος.

Καλησπέρα σας κυρίες και κύριοι,

Είμαστε ΕΜΕΙΣ, και αυτοί.Δύο στρατόπεδα δηλαδή: Αθώοι και Ένοχοι.

Και αν πάει ο νούς σου σε ποια κατηγορία ανήκεις κυρ αναγνώστα, ''ίσως" πρέπει να το ξανασκεφθείς πριν διαβάσεις ολόκληρο το παρών άρθρο!

ΕΜΕΙΣ που πεινάμε, αυτοί που τρώνε επί καθημερινής βάσεως πάνω στο πτώμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Γιατί ΝΑΙ, είναι ΠΤΩΜΑ. ΠΕΘΑΝΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Λίγοι είναι αυτοί που δεν το έχουν αντιληφθεί, ή, δεν θέλουν να το αντιληφθούν. ΛΙΓΟΙ είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται το όνομα της Δημοκρατίας για να ασελγούν καθημερινά πάνω της. Και μέχρι σήμερα έχουν αποδείξει ότι έμαθαν το μάθημά τους όλα αυτά τα χρόνια. Και το έμαθαν δυστυχώς για εμάς, ΑΡΙΣΤΑ.

ΕΜΕΙΣ πληρώνουμε τον κο "ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ" απλά και μόνο επειδή είναι αντιπρόεδρος της χούντας. Με καμία άλλη συνεισφορά πλήν βεβαίως του βάρους του.

Και στη μέση τα...ΜΑΤ. Άνθρωποι και αυτοί, θα μου πεις τώρα.

Και αυτοί όμως ανήκουν στη κατηγορία των ΕΜΕΙΣ, άσχετα αν καθημερινά βομβαρδίζονται από το κο Πα(παρο)πουτσή και τους ημετέρους του που τους τυφλώνουν με φασιστική, και κάθε άλλη ιδεολογία κατά των πολιτών, κατά των ΕΜΕΙΣ, που διαδηλώνουμε ξανά για τα μέτρα που ψηφίζουν αυτοί, για ΕΜΑΣ χωρίς φυσικά αυτούς μες τη δίνη των ανατροπών, σε σωρεία παραβιάσεων του...συντάγματος. Ώπα, τι σημαίνει πάλι τούτο; Εγω ξέρω μόνο ότι υπάρχει μια πλατεία με αυτό το όνομα στο κέντρο της Αθήνας. ΕΚΕΙ όπου αυτοί εργάζονται...αδιάκοπα καθημερινά και φροντίζουν για το καλό όλων ΕΜΑΣ, χωρίς ΕΜΑΣ.

 Το θέμα είναι όμως ότι οι ΜΑΤατζήδες δεν "δείχνουν" να το καταλαβαίνουν.. Όταν όμως θα είναι πλέον αργά, και θα έχουν αλλάξει οι συσχετισμοί δυνάμεων, εγώ πρώτος θα είμαι ΑΥΤΟΣ που δεν θα τους λυθηθώ καθόλου, που θα χάσουν τη δουλείτσα τους. Δεν θα τους λυπηθώ. Μα ΚΑΘΟΛΟΥ όμως. 

Και πιο είναι το καλό το δικό ΜΑΣ;

Που να κωλο - χτυπιέσαι κάτω,

δεν αλλάζουμε...

Έτσι, τόσο απλά! 

via: in.gr

Εταιρία Φωτοβολταϊκών...

ζητάει άμεσα για πρόσληψη άτομα ανεξαρτήτου ηλικίας για δουλειά γραφείου, ελεύθερο ωράριο. 4ωρο 625 €, 6ωρο 850€, 8ωρο 1250€. Άμεση πρόσληψη. Τηλ 2109892...

Έχοντας στείλει αρκετά βιογραφικά (απόφοιτος τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων, Τ.Ε.Ι.) μέσω kariera,  skywalker,  πήρα την έντυπη χρυσή ευκαρία για να δοκιμάσω και εκεί τη τύχη μου. Έτσι έπεσα επάνω σε αυτή την αγγελία και σε άλλες παρόμοιες, και είπα να πάρω τηλέφωνο να δω περί τείνος πρόκειται. Η κοπέλα που μου απάντησε στην άλλη γραμμή μου έκλεισε ραντεβού με κάποιο κύριο Πάριο. (Χμ, άρχισα να υποψιάζομαι ότι κάτι δεν πάει καλά). Μου έκλεισε συνάντηση για την επόμενη ημέρα στις 15:20 στη πλατεία Αττικής-Λιοσίων 104.

Έτσι λοιπόν την επόμενη ημέρα ξεκίνησα λίγο μετά της 14:00, με τον ηλεκτρικό διότι υπολόγισα τις συνεχείς καθυστερήσεις του τελευταίου, ήθελα να είμαι συνεπής και λίγο νωρίτερα της προκαθορισμένης ώρας.

Έφτασα στις 14:50. Είχα μισή ώρα δηλαδή περίπου στη διάθεσή μου, εκεί είχε φτάσει νωρίτερα μια κοπέλα η οποία δεν είχε μπεί μες την εταιρία γιατί πολύ απλά η κεντρική πόρτα ήταν...κλειδωμένη. (Ώπα κάτι γίνεται εδώ...) Η συνάντησή μας ήταν στον πέμπτο όροφο. Εδώ, να επισημάνω ότι δεν μας είχαν ενημερώσει για το όνομα της εταιρίας και τα σχετικά. Οπότε άρχισα να "βαράω" όλα τα κουδούνια κάθε ορόφου ενώ υπήρχε ένα χαρτί που μας...ενημέρωνε ότι "λόγω εργασιών αναβάθμισης του τηλεφωνικού κέντρου η πόρτα ανοίγει κατόπιν συνεννόησης". (Χμ...ότι να 'ναι,΄σκέφτηκα). Μετά από λίγο, μια κοπέλα (η...γραμματέας της εταιρίας) κατέβηκε μας άνοιξε και -χωρίς να μας επιτρέψει την είσοδο- μας ενημέρωσε ότι η εταιρία θα ανοίξει σε δέκα λεπτά. Στις 15:00 δηλαδή.

Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται σε λίγο ώσπου στης 15:00 άνοιξαν επιτέλους οι πόρτες, πήραμε το ασανσέρ ακούγοντας μέσα διάφορα λαϊκοτράγουδα για να φτάσουμε στο πέμπτο όροφο, όπου εκεί οι δύο κοπέλες-γραμματείς μας ρώτησαν με ποιον κύριο είχαμε κλείσει ραντεβού. Οι μισοί του "κυρίου Πάριου" από εδώ, οι υπόλοιποι του κυριόυ "Παπά..." από κεί.

Η πουτ@να των Τροϊκανών

...είμαστε αναμφιβόλως όλο αυτό το διάστημα που μας έχουν συντάξει αυτό το μνημό(συ)ν(ι)ο. Κακό μπελά πάνω από τα κεφάλια μας,μας έβαλαν, και, αυτό φαίνεται πλεον μέρα με τη μέρα να διογκώνεται εις βάρος μας. Εμείς θα τη πληρώσουμε τη νύφη, μόνο που, αυτή τη φορά η νυφή θα παρουσιαστεί γυμνή α λα Τζούλια Αλεξανδράτου, να ποζάρει στο φακό των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Η νύφη βέβαια είναι η ίδια η Ελλάδα και εμείς (δυστυχώς) οι πουτ@νες της. Τα νέα μέτρα προσπαθούν να ανταγωνιστούν και να ξεπεράσουν τα αντίστοιχα της Αργεντινής πριν χρόνια και η κυβέρνηση δια στόματος όλων των εκπροσώπων της, δουλεύουν ασταμάτητα προς τη κατεύθυνση αυτή. Είναι σου λέει ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει με τίποτα χαμένη. 

Η κυβέρνηση δείχνει προσηλωμένη στους στόχους της που είναι η διάλυση της χώρας.

Τα εύσημα αποδίδονται στο Υπ Οικονομικών που δουλεύει πυρετωδώς επί εποπτείας της μεγαλύτερης τσ@τσάς του, του κ. Βενιζέλου. Απο τον ίδιο περνάνε τα πάντα. Εκτός βέβαια απο τα σάντουιτς, τα σουβλάκια, και τις πίτσες που καταναλώνει. Ιδιαίτερη προτίμηση φέρεται να δείχνει στα λουκάνικα. Και, όχι, δεν κάνει διακρίσεις, γεύεται και τα Φρανκφούρτης και τα Αμερικάνικα. Του βαρέσει η ποικιλία. 

Δείτε σημερινές (22/09/2011) δηλώσεις της τσ@τσάς:

in.gr

Νομίζω ο στόχος φαίνεται ξεκάθαρα από τη δεύτερη παράγραφο.

Αυτά τα δύο Υπουργεία (μαζί με του ΥΠ ΤΡΟΠΟ) πρωτοστατούν και "προβάλλουν" τη χώρα στο εξωτερικό.

Για το λόγο αυτό επιβάλλονται και νέα μέτρα. Μέτρα που πρέπει να παρθούν το συντομότερο δυνατό. Ώστε να ξεπεράσουμε την αντίστοιχη κατάσταση της Αργεντινής, τότε.

Σε λίγο ο λαός θα κυκλοφορεί χωρίς ενδυμασία, μιας και θα αναγκαστεί να τη πουλήσει για να 'χει να φάει. 

Γιατί; Άσχημο θα ήταν; Τι ανάγκη θα τα έχουμε; Έτσι και αλλιώς ο τουρισμός θα έχει φουντάρει στα γκρεμά, οπότε μόνο το αρχαιοτερο επάγγελμα του κόσμου θα επιβιώσει. Τι να τις κάνουμε τις επιχειρήσεις; Γι αυτό καλό θα ήταν να αρχίζουμε να μπανίζουμε τις βιτρίνες, τις γυμνές ντε, ώστε να μπαίνουμε στο κλίμα τι μας περιμένει. 

Όλοι αναρωτιούνται το τελευταίο διάστημα το λόγο απουσίας του κ. Πα[παρα]ανδρέου από τη πολιτική σκηνή του τόπου.  

Ο ίδιος ασχολείται με τη νέα μας "κολεξιόν". Με το τι θα "φορεθεί" δηλαδή. Δεν μπορούμε να βάλουμε ότι και ότι. Δεν μας αρμόζει. Δεν αρμόζει στη "δημοκρατία" μας. Τώρα που ανέφερα αυτή τη λέξη μήπως θα έπρεπε η "κολεξιόν" μας να πάρει αυτό το όνομα; Κατ' αποκλειστικότητα;
 Μάλιστα στο ταξίδι του ανα το κόσμο έχει πάρει μαζί και τη μετρ του είδους σε τέτοια θέματα: Τη Τζούλια. Μόνος του δεν μπορεί να αποφασίσει. Άσε που έχει δρόμο μπροστά του ενώ παράλληλα δέχθηκε και "απειλές" απο τους δύο κοστουμάτους "χοντρούς" της κυβέρνησης: Οι κύριοι τον απείλησαν πέφτωντας επάνω του, να του φέρουν τα καινούρια ρούχα κομμένα και ραμμένα επάνω τους, διαφορετικά, τον προειδοποίησαν, να μη τολμήσει να γυρίσει πίσω, γιατί θα "τον λιώσουν"! (κυριολεκτικά).

Τώρα τι "καλό χειμώνα" να πω......

 photo via: (solidaritymit)

Το "Αυθαίρετο" στο Γκάζι.

Η εικόνα μιλάει από μόνη της: 

Ο ηλικιωμένος κύριος (τον είδα κάποια άλλη στιγμή), δε ξέρω τι σκεφτόνταν όταν πότιζε τον "αστικό του κήπο" σχεδόν στη καρδιά του κέντρου. Αυθαιρετεί επί καθημερινής βάσης. Αυθαιρετεί και δεν σέβεται το περιβάλλον γύρω του. Μα ποιός νομίζει ότι είναι τέλωσπάντων, και τι "συμφέροντα"  εξυπηρετεί; Θα τρελαθούμε εντελώς; Μα πως είναι δυνατόν να πάς κόντρα στο" κατεστημένο του τσιμέντου"; Συλλάβετέ τον αμέσως! Για δες (τι υπέροχα) πράγματα συμβαίνουν μες τη πόλη μας καμιά φορά! 

π.σ.: το έχω λατρέψει αυτό το σημείο.

Untitled.

Το άρθρο μου αυτό έχει μια ιδιαίτερη χροιά, όπως υποσχέθηκα και εδώ. Πολλοί ζούν ή συμπάσχουν των αγαπημένων τους προσώπων όταν έχουν να κάνουν με τη περίπτωση του καρκίνου. Πριν τρεις μιση χρόνια η μητέρα μου διεγνώσθη με καρκίνο παχέος εντέρου. Αφαιρέθηκε ένα τμήμα που είχε πολύποδες, και επειδή δεν θέλω να μακρυγορήσω, ξεκίνησε χημειοθεραπείες 31/12/2008. Εκεί λοιπόν έφτασα σε σημείο να πω: Η καινούρια χρονιά τής έκανε το χειρότερο ποδαρικό. Για εκείνη περισσότερο, για εμάς λιγότερο. Στην αρχή ο οργανισμός της δεν μπορούσε να τη δεχθεί, και αντιδρούσε, με συμπτώματα όπως ζαλάδες και εμετό. Έπειτα επειδή άρχισε τις βιολογικές θεραπείες, κάτι έντονα εξανθήματα έκαναν την εμφάνισή τους σε όλο της το σώμα. Βέβαια, δεν είναι ο άνθρωπος που το βάζει εύκολα κάτω, και γι αυτό ευχαριστώ το Θεό. Η ψυχολογία της, - αν εξαιρέσουμε την αρχή - ήταν σχετικά καλή. Είχε όρεξη για φαγητό, συνέχισε τις καθημερινές δουλειές του σπιτιού, και γενικά αισθανόνταν σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Και όλα αυτά λαβαίνοντας υπόψιν, ότι πηγαινοερχόταν στο νοσοκομείο κάθε δύο εβδομάδες για τις χημειοθεραπείες. Εξετάσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα, δηλαδή αξονικές, μαγνητικές για το συκώτι κυρίως, όπου είναι το νούμερο ένα όργανο το οποίο μας είχε πει ο ογκολόγος ότι πρέπει να προσεχθεί...

Αποτέλεσμα;

Ένα χρόνο μετά ο γιατρός ήταν πολύ ευχαριστημένος με τη πορεία της υγείας της.